Txirla handia (Tapes decussatus) da itsaskitan oinez arituta harrapatzen den espezie nagusia, Euskadiko estuarioetan. Harekin batera, orobat ustiatzen dira txirla lingirdatsua (Venerupis pullastra), berberetxo arrunta (Cerastoderma edule) eta hainbat datil espezie (Ensis sp., Solen sp., eta abar). Itsaski baliabide horien ustiaketa, Euskadin, batez ere Mundakako, Plentziako eta Txingudiko itsasasdarretan egiten da.

Itsaski bilketaren eragina jasaten duten hiru estuario nagusi horietako bakoitzaren egoera berezi berezia da. Hartara, Oka ibaiaren estuarioan (Urdaibai) sektorea profesionalizatzeko joera izan da; horregatik, eta Arrantza Ikuskaritzak etengabe egindako zaintza lanarengatik, gero eta areago oneratzen ari da txirlaren stocka. Hain zuzen ere, stocka oneratzen ari dela esaten da, zeren eta, urte askoan, itsaski bilketari ez zaio inolako arau betearazterik eta kontrolik ezarri. Horrek eraginda, baliabideen stocka nabarmen gutxitu zen, eta, ondorioz, stockak irautea arriskuan izan zen.

Egun, bada arautze bat -2000ko urriaren 3an onetsitako 198/2000 Dekretuaren II eranskina (dekretu horren bitartez, Itsasoko Kirol Arrantzaren Arautegia onartu zen) eta 1997ko maiatzaren 6an onetsitako 102/1997 Dekretuko I eranskina. Arau horiekin, itsaski bilketari ezarri zaizkio bilketa garai jakin batzuk, bildutako aleetarako gutxieneko tamaina batzuk, eta, kiroleko itsaski biltzaileentzat, eguneko harrapaketen kupoa, biltzea baimendutako espezieei dagokienez.

Beste alde batetik, itsaski baliabideen populazioak balioztatzen dira, aldian aldian laginketa zientifikoak eginez, hainbat alderdi zehazteko: ugaritasuna, tamainaren eta adinen araberako banaketa… Orobat, kontrolatu egiten da nolako bilakaera duten baliabide horiek ustiaketako hainbat aldagairen arabera, hala nola debekualdien dataren arabera, itsaski biltzaile kopuruaren arabera, legezko gutxieneko tamainaren arabera edo ustiaketa eremuaren arabera.

- Itsaski-espezieen debekualdiak

- Gutxieneko neurriak 

- Neurketa moduak